Wat verstaan we onder essentie? Essentie is, zoals de boeddhisten zeggen: onze Boeddha natuur. We noemen het ook wel Zijn, het is wat we werkelijk Zijn, een uitdrukking van Zijn en niet van Doen. Het is geen activiteit, het is een aanwezigheid.

 

Emoties zijn activiteiten. Emoties beginnen ergens en eindigen ook weer ergens. Essentie Is. Emoties zijn als de beweging van de golven van de zee. Essentie is als water. Essentie is voelbaar. Het is een staat van zijn, een gevoel. Gevoelens en emoties zijn niet hetzelfde. Er zijn staten van Zijn, gevoelens zonder emotie. Gevoelens zijn gewoon. Angst, boosheid, verdriet, vreugde, opwinding, razernij zijn emoties. Kracht, dankbaarheid, moed, compassie, liefde, wilskracht, vrede, ruimte, geluk, zijn gevoelens, staten van zijn, aspecten van ons wezen. Het zijn de kleuren van de ziel. Er is niets mis met emoties, die zijn prachtig, maar emoties zijn alleen de buitenste laag, er zijn diepere lagen die we niet moeten vergeten. Voel alle emoties, maar wees er ook vrij van en kijk een laag dieper naar binnen. Essentie is veel meer substantieel en dieper dan een energie of een emotie. Het kan op een fysieke manier beschreven worden, de kleur, samenstelling, de structuur, dichtheid of smaak is hetzelfde voor elk menselijk wezen. Essentie is een objectieve aanwezigheid.

In wezen zijn we essentie. Alleen de meesten van ons hebben in ieder geval voor een deel, contact verloren met die essentie. Zoals Almaas het noemt, we zijn vol ‘gaten’. En gaten staan in deze context voor dat gedeelte van ons Zijn, van onze essentie, dat verloren is gegaan. Het is niet mogelijk om werkelijk je essentie te verliezen. Je kan een aspect ervan vergeten. Als dat aspect van je Zijn onbewust wordt, houdt het op zich te manifesteren en lijkt verloren. Het zorgt ervoor dat we ons onvolmaakt voelen, want er mist iets. Het kan het verlies van waardigheid zijn, vreugde, wilskracht, kracht of liefde...als een kwaliteit verloren raakt is het niet voor altijd weg. We zijn er slechts van afgesneden. Het is dus mogelijk het terug te vinden en je er weer bij aan te sluiten.

 

Vasumati en Samarona:

We have called our work “Inquiry and the Spiritual Path”, because it both expresses the method of the work, which is inquiry and the perspective of realizing your True Nature. Every human being has a wish to be himself. Yet we have all forgotten what it means to be ourselves. Learning to become yourself is what we mean when we talk about realizing your True Nature. The first step of inquiry makes us move on the path and allows us to continue moving all along the spiritual path. Inquiry is the practice of exploring the immediacy of personal experience. Spiritual practice is primarily the cultivation of presence, understanding, awareness and surrender. If we can learn to simply live with an open awareness, we learn to live in a contented condition that we can call “being ourselves”. Being ourselves leads us to the deepest essential core of our Being, way beyond what we believe ourselves to be through the perspective of the ego. By cultivating an inner attitude of being ourselves we open up to all the mysteries our essential Being beholds. If you are interested to learn more about what it means to move on a spiritual path or want to deepen your own spiritual involvement you may want to consider joining this program. Inquiry is a practice that develops over time, maybe you have already made some experiences and you are looking for a way of deepening your practice. Maybe you are interested to understand more about your essential Being and how by taking on the ego perspective you can forget about your nature. Maybe you want to deepen your experience of meditation.

We will be happy to provide the space to move together along the spiritual path. This Work addresses the search for the self that is in all of us. We can call this a yearning for the lost inner meaning. When we are born, we are pure essence, pure manifestation of oneness and consciousness. And in this state our being is manifested in a variety of essential states. During our childhood we gradually lose almost all contact with our essence, feeling this loss as an absence or as a hole in our being. We then attempt to fill these holes with imitations of the lost essential states, and this becomes our personality which we then identify with. Every act then in our adult lives will stem from the unconscious desire to fill in or forget these holes. And the very belief that something is missing makes us block out our essence. "