essence retreat: bevrijding van de ziel

Kijkend vanuit het ego-perspectief zijn we ervan overtuigd dat we klein en beperkt zijn, alsof we bepaald worden door een grens en dus gescheiden zijn van de rest van het bestaan. Een eiland. Een ding. Het geloof in de grens, maakt ons tot een ding. Als ding dromen we ervan een keer vrij en gelukkig te zijn. Wat we ons niet realiseren is dat ons geloof in scheiding, in de grens, ons verdriet en ons gebrek aan vrijheid is.

Als we een duidelijk inzicht hebben, voelt het altijd aan als een uitbreiding, een expansie of een opening. Het voelt nooit aan als beperking. Jezelf zijn voelt alsof we ons openen, we zijn groter, minder beperkt, minder gelimiteerd. Maar zelden gebruiken we deze ervaringen om te beseffen dat dit betekent dat we niet begrensd zijn en dat we ons niet opnieuw hoeven af te sluiten. Als we meer ontspannen, minder angstig zijn, minder bang zijn, ons minder beschermen, voelen we ons opener, gelukkiger, stralender. Expansie is natuurlijk voor ons mensen.

Expansie, onbeperkte openheid is van nature onze essentie. Als we het toelaten, voelen we ons minder zwaar, dik, gebonden, klein. We worden lichter, we verliezen vorm, gewicht, dichtheid, we zijn gewoon ruimte. Is ruimte groot? Is het uitgestrekt? Je kunt het niet zeggen. Ruimte kan van alles zijn, en alles kan ruimte zijn. Onze uitbreiding maakt het mogelijk onze essentie te ervaren, die onbeschreven, onbeperkte ruimte is.

Ruimte betekent: alles te accepteren wat er gebeurt. Psychologisch gezien betekent het open te zijn, wat er ook gebeurt. Openheid is een aspect van wat we zijn, van onze essentie. Ruimte is de basis. Maar het ding, die kleine eenheid houdt niet van ruimte. Het ego-zelf wil zich afsluiten van de ruimte. We denken allemaal dat we dingen zijn. Maar we zijn veel mooier, ondefinieerbaar en vrij. Er is altijd ruimte. Het is de fundamentele grond van bewustzijn.